دیروز خبری داشتیم که وزارت اقتصاد و دارایی تمایل دارد که قیمت بنزین در ایران به سطح قیمت جهانی آن برسد.تمایل مبارکی است قطعا که البته اجرای آن از حوزه اختیارات این وزارتخانه خارج است.از آن سو دیروز اخباری غیر رسمی هم منتشر شد که گویا وزارت بازرگانی ، بانک مرکزی و سازمان مدیریت اعلام کرده اند که رسیدن قیمت بنزین در ایران به نرخ های جهانی باعث خواهد شد که تورم در ایران 30 تا 40 درصد افزایش پیدا کند.
نمایندگان مجلس که نسبت به نظر وزارت اقتصاد و دارایی جلب شده بودند با اظهار نظر دوم اندکی عقب نشسته اند.این روزها از درون وزارت اقتصاد رگه هایی از تفکر عقلانی دیده می شود.راستش قبول اینکه بانک مرکزی و سازمان مدیریت چنین نظری داده باشند بعید است.اما این روزها آنقدر اتفاقات بعید در حوزه اقتصاد روی داده که لاجرم می توان این را هم شنید و تاسف خورد.
از نظر تئوریک (که به قول دکتر نیکنام شکست ناپذیر است ) افزایش قیمت یک کالا ، حالا به هر میزان هم که باشد ، تنها می تواند قیمت های نسبی را افزایش دهد و کاری به افزایش سطح عمومی قیمت ها ندارد.آن چه اصلی ترین موجب افزایش سطح عمومی قیمت ها است ، افزایش حجم پول در کشور است.که از قضای روزگار دولت نشان داده که دستی توانا در افزایش حجم پول از طرق مختلف دارد.
تنها اثر مستقیمی که افزایش قیمت بنزین روی قیمت ها دارد نرخ حمل و نقل درون شهری و تا حدودی برون شهری یا همان کرایه تاکسی خودمان است.دولت های ما هم که ماشاالله دست توانمندی در کنترل نرخ ها دارند و حتما این یکی را هم کنترل می کنند! به عقیده من سهم باربری درون شهری کالاها تا رسیدن کالای آماده برای فروش به آخرین فروشنده چندان نیست که بتواند تورمی که بانک مرکزی و سازمان مدیریت در نظر گرفته اند را ایجاد کند.حمل و نقل کالاها از بنادر و پایانه ها هم که معمولا با گازوییل انجام کی شود.خواهشی که می توان از کارشناسان داخل بدنه دولت داشت این است که لطفا با این گونه تفسیرها دست و دل نمایندگان مجلس را نلرزانید. آن هم در سالی که انتهای آن انتخابات را در پیش دارند.